5/8/11
Συγκρούσεις φοιτητών και αστυνομίας στη Χιλή
Συγκρούσεις μεταξύ φοιτητών και αστυνομικών έγιναν χθές στο Σαντιάγο σε φοιτητική κινητοποίηση που ήταν η όγδοη μέσα σε διάστημα τριών μηνών. Δέκα διαδηλωτές συνελήφθησαν, σύμφωνα με εγχώρια μέσα ενημέρωσης, σε διάφορα σημεία της πόλης. Οι φοιτητές είχαν αποκλείσει δεκατρείς κεντρικούς δρόμους και οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα και νερό υπό πίεση για να τους διαλύσουν.
Φοιτητές και εκπαιδευτικοί, οι οποίοι ζητούν να αυξηθεί η κρατική επιχορήγηση για τη δημόσια και την ανώτατη παιδεία, είχαν ανακοινώσει ότι σήμερα επρόκειτο να γίνουν δύο διαδηλώσεις ενώ η κυβέρνηση δεν είχε δώσει άδεια για καμία από τις δύο.
Η κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Πινιέρα αντιμετωπίζει τη χειρότερη κοινωνική κρίση αφότου ανέλαβε την εξουσία, τον Μάρτιο του 2010, καθώς αυξάνεται η δυσαρέσκεια για το εκπαιδευτικό σύστημα των «δύο ταχυτήτων» όπου εκατοντάδες χιλιάδες νέοι χρεώνονται για να μπορέσουν να σπουδάσουν. Οι φοιτητές απέρριψαν την Τρίτη μια πρόταση της κυβέρνησης που αφορούσε την αύξηση του αριθμού των υποτροφιών και τη χορήγηση πιο ευνοϊκών δανείων στους φοιτητές.
Φοιτητές και εκπαιδευτικοί, οι οποίοι ζητούν να αυξηθεί η κρατική επιχορήγηση για τη δημόσια και την ανώτατη παιδεία, είχαν ανακοινώσει ότι σήμερα επρόκειτο να γίνουν δύο διαδηλώσεις ενώ η κυβέρνηση δεν είχε δώσει άδεια για καμία από τις δύο.
Η κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Πινιέρα αντιμετωπίζει τη χειρότερη κοινωνική κρίση αφότου ανέλαβε την εξουσία, τον Μάρτιο του 2010, καθώς αυξάνεται η δυσαρέσκεια για το εκπαιδευτικό σύστημα των «δύο ταχυτήτων» όπου εκατοντάδες χιλιάδες νέοι χρεώνονται για να μπορέσουν να σπουδάσουν. Οι φοιτητές απέρριψαν την Τρίτη μια πρόταση της κυβέρνησης που αφορούσε την αύξηση του αριθμού των υποτροφιών και τη χορήγηση πιο ευνοϊκών δανείων στους φοιτητές.
Aνακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής σχετικά με τις εξαγγελίες του Υπουργού Δικαιοσύνης
Ο υπ. Δικαιοσύνης εξήγγειλε χθες μια σειρά μέτρων σχετικά με τους νόμους περί ναρκωτικών, το ίντερνετ καθώς και την αντιμετώπιση των κοινωνικών εκδηλώσεων και διαμαρτυριών με την ενίσχυση των κατασταλτικών μέσων.
Η αποποινικοποίηση της χρήσης και του χρήστη καθώς και η ανάληψη της ευθύνης από το δημόσιο σύστημα υγείας της παροχής των θεραπευτικών μεθόδων απεξάρτησης είναι στοιχειώδη μέτρα κατακτημένα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης εδώ και δεκαετίες, κατακτήσεις των κοινωνιών και των κινημάτων και έπρεπε να είχαν παρθεί προ καιρού. Η δίωξη και η φυλάκιση του χρήστη ουσιών δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα των ναρκωτικών και οδηγεί στον άδικο εγκλεισμό στις φυλακές εξαρτημένους ανθρώπους ως κοινούς εγκληματίες.
Ωστόσο αποτελεί προφανή αντίφαση και υποκρισία η εξαγγελία ενός τέτοιου μέτρου την ίδια ώρα που η κυβερνητική πολιτική κατεδαφίζει το κράτος πρόνοιας και συστηματοποιεί την περιστολή της δημοκρατίας και των λαϊκών και εργατικών κατακτήσεων. Σκληραίνει δηλαδή τους κοινωνικούς όρους που οδηγούν τον κόσμο και κυρίως την νεολαία στα αδιέξοδα και την απελπισία και αποτελούν υπόβαθρο της εξάπλωσης των ναρκωτικών.
Ταυτόχρονα με την εξαγγελία περί ναρκωτικών ο υπουργός εξήγγειλε μέτρα λογοκρισίας και ελέγχου της διακίνησης ιδεών και απόψεων στο ίντερνετ με σαφή υπαινιγμό περί «κουκουλοφόρων».
Τέλος δίχως ν΄αφήνει περιθώρια παρεξηγήσεων αναφέρθηκε στην στόχευση περιορισμού της δυνατότητας δημόσιων συγκεντρώσεων και την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών με την εκτεταμένη χρήση καμερών αλλά και πλαστικών σφαιρών και την χρήση νερού κατά των διαδηλωτών.
Η κυβέρνηση των πιο σκληρών αντιλαϊκών μέτρων, σύμμαχος και συνεργάτης των πιο άγριων καπιταλιστικών κέντρων της Ευρώπης και διεθνώς, η κυβέρνηση που είναι αποφασισμένη να συγκρουστεί με την κοινωνική πλειοψηφία και να καταστείλει τις κοινωνικές αντιδράσεις προετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες εκτιμώντας σωστά πως θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει την μαζική κοινωνική οργή και διαμαρτυρία.
Απέναντι στις κυβερνητικές εκτιμήσεις και σχεδιασμούς μόνος δρόμος για την νεολαία, τους εργαζόμενους και τον λαό είναι η επιβεβαίωση των φόβων της κυβέρνησης.
Το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα της νεολαίας δεν πρέπει και δεν θα είναι η διαχείριση της απελπισίας της αλλά η κατάκτηση της ζωής με όρους δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι εικόνες απ’ το μέλλον έρχονται και πάλι από την Αίγυπτο όπου η εξέγερση της πλατείας Ταχρίρ, μια ανοιχτή κοινωνική διαδικασία οδήγησε τον Μουμπάρακ σιδεροδέσμιο στο κλουβί του κατηγορούμενου.
Όλες και όλοι στο φθινοπωρινό ραντεβού στην πλατεία Συντάγματος και τις «πλατείες» σε κάθε πόλη, σχολή και εργασιακό χώρο.
4/8/11
Στις 18 Αυγούστου παραδίδεται το τελικό κείμενο του N/Σ για τα ΑΕΙ
Στις 18 Αυγούστου θα παραδώσει η υπουργός Παιδείας το τελικό κείμενο του νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ, στο οποίο -όπως είπε- θα ενσωματώνει αλλαγές, με βάση τις προτάσεις των βουλευτών από όλες τις πτέρυγες της Βουλής. Τη Δευτέρα, 22 Αυγούστου, το νομοσχέδιο θα έλθει προς συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής.
Όπως ανακοίνωσε η κ. Διαμαντοπούλου, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων - την οποία έγινε η δεύτερη ανάγνωση του νομοθετήματος και τοποθετήθηκαν αναλυτικά οι εισηγητές των κομμάτων και κατέθεσαν προτάσεις τροποποιήσεων πολλοί βουλευτές- μέχρι και το βράδυ της Τετάρτης, στο υπουργείο κατετίθεντο προτάσεις για βελτιώσεις.
Ο εισηγητής της ΝΔ Άρης Σπηλιωτόπουλος τόνισε πως επιφυλάσσεται για την τελική τοποθέτησή του κόμματος σε βασικά άρθρα, αφ' ότου δει τις αλλαγές. Επέμεινε πάντως στην αρχική τοποθέτηση του κόμματός του επί της αρχής του νομοσχεδίου. Μάλιστα επεσήμανε ότι η ΝΔ δεν θα θέσει «για τους τύπους» θέμα συνταγματικότητας, αλλά για το αυτοδιοίκητο τόνισε πως υπάρχει ζήτημα.
Ο ΛΑΟΣ υπερψηφίζει επί της αρχής, εκτιμώντας πως -παρά τις αδυναμίες του νομοσχεδίου, ως προς την λειτουργικότητά του- είναι καλύτερο από το ισχύον. Το ΚΚΕ καταψηφίζει επισημαίνοντας πως αυτό το σχέδιο νόμου «βάζει ταφόπλακα στην όποια ανώτατη και δωρεάν εκπαίδευση έχουμε», όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διά του Τάσου Κουράκη θεωρεί ότι το σχέδιο νόμου έχει προβλήματα νεποτισμού και αδιαφάνειας και δεν μπορεί να εφαρμοστεί.
Υπενθυμίζεται ότι οι πρυτάνεις έχουν απορρίψει τις προτάσεις του υπουργείου για τις αλλαγές στα ΑΕΙ, λέγοντας μάλιστα ότι ο νέος νόμος είναι αυτός που θα κρατήσει κλειστά τα Πανεπιστήμια τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.
Όπως ανακοίνωσε η κ. Διαμαντοπούλου, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων - την οποία έγινε η δεύτερη ανάγνωση του νομοθετήματος και τοποθετήθηκαν αναλυτικά οι εισηγητές των κομμάτων και κατέθεσαν προτάσεις τροποποιήσεων πολλοί βουλευτές- μέχρι και το βράδυ της Τετάρτης, στο υπουργείο κατετίθεντο προτάσεις για βελτιώσεις.
Ο εισηγητής της ΝΔ Άρης Σπηλιωτόπουλος τόνισε πως επιφυλάσσεται για την τελική τοποθέτησή του κόμματος σε βασικά άρθρα, αφ' ότου δει τις αλλαγές. Επέμεινε πάντως στην αρχική τοποθέτηση του κόμματός του επί της αρχής του νομοσχεδίου. Μάλιστα επεσήμανε ότι η ΝΔ δεν θα θέσει «για τους τύπους» θέμα συνταγματικότητας, αλλά για το αυτοδιοίκητο τόνισε πως υπάρχει ζήτημα.
Ο ΛΑΟΣ υπερψηφίζει επί της αρχής, εκτιμώντας πως -παρά τις αδυναμίες του νομοσχεδίου, ως προς την λειτουργικότητά του- είναι καλύτερο από το ισχύον. Το ΚΚΕ καταψηφίζει επισημαίνοντας πως αυτό το σχέδιο νόμου «βάζει ταφόπλακα στην όποια ανώτατη και δωρεάν εκπαίδευση έχουμε», όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διά του Τάσου Κουράκη θεωρεί ότι το σχέδιο νόμου έχει προβλήματα νεποτισμού και αδιαφάνειας και δεν μπορεί να εφαρμοστεί.
Υπενθυμίζεται ότι οι πρυτάνεις έχουν απορρίψει τις προτάσεις του υπουργείου για τις αλλαγές στα ΑΕΙ, λέγοντας μάλιστα ότι ο νέος νόμος είναι αυτός που θα κρατήσει κλειστά τα Πανεπιστήμια τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.
Mοναρχοφασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936
«Η μοναρχοφασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου εκφράζει τη θέληση της αστοτσιφλικάδικης πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, της μοναρχίας και του ξένου κεφαλαίου να πνίξουν τη λαϊκή θέληση, που απειλούσε την κυριαρχία τους και να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους" (Ν. Ζαχαριάδης). Βασική αιτία που κατάφερε να επιβληθεί η δικτατορία στάθηκε η υποστήριξη που βρήκε - ενεργητική είτε παθητική - στα αστικά κόμματα. (Δίπλα σ' αυτή θα μπορούσε να προσθέσει κανείς και την έλλειψη της απαραίτητης οργανωτικής και τεχνικής προετοιμασίας του ΚΚΕ, για να αντιμετωπίσει μόνο του το πραξικόπημα). Οι πολιτικοί αρχηγοί των "Φιλελευθέρων", "Προοδευτικών", "Λαϊκών", "Εργατο - αγροτικών" κλπ. κομμάτων δώσανε ψήφο ανοχής στον Μεταξά κι όταν κηρύχτηκε η δικτατορία δεν αντέδρασαν καθόλου».
Ο Νίκος Μπελογιάννης στο βιβλίο του "Το ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ στην ΕΛΛΑΔΑ"
Σαν σήμερα το 1936 η ελληνική ολιγαρχία με την αβάντα του ξένου κεφαλαίου, του αγγλικού κυρίως και με εκτελεστικά όργανα τον βασιλιά Γεώργιο Γλύξμπουργκ και τον Ι. Μεταξά επιβάλουν στην χώρα μας δικτατορία εξαπολύοντας άγριο διωγμό όχι μόνο στους κομμουνιστές αλλά ενάντια και σε άλλους δημοκράτες.
Αλλά ας τα πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ο Μεταξάς, ένας φιλόδοξος φασίστας και εκμεταλλευόμενος την προσωπική του σχέση με τους μασόνους (Είχε φτάσει στον τριακοστό βαθμό της μασονίας. Ανήκε στην Στοά «Ησίοδος», στην οποία είχε διατελέσει «σεβάσμιος»), βρέθηκε σύντομα στα ανώτατα στάδια της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
Με τις πλάτες του Βασιλιά πάει στην Γερμανία και ολοκληρώνει τις σπουδές του στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου.
Το σαράκι της πολιτικής τον οδηγεί να φτιάξει το κόμμα των Ελευθεροφρόνων το οποίο όμως δεν μπόρεσε ποτέ να βρει λαϊκά ερείσματα. Στις τελευταίες που πήρε μέρος το 1936 έλαβε μόνο 50.137 ψήφους.
Η απελπισία του ήταν μεγάλη βλέποντας τα όνειρα του να γκρεμίζονται. Στο ημερολόγιο του έγραψε: «Εκλογαί. Από χθες είχα την διαίσθησιν της αποτυχίας. Ερημιά σπιτιού. Κέντρον, χαλαρότης, μόνον οι πιστοί Κεφαλλήνες. Καμία εκδήλωσις έξω. Σήμερον επίσης, παρ' όλας τας ελπίδας οικείων και φίλων. Νύκτα εξεδηλώθη πλήρως η αποτυχία. Παντού. Εξαιρέσεις Ηλείας και Μεσσηνίας και εκεί μόνον κάτι. Εις Κεφαλληνίαν η επιτυχία όχι πλήρης. Εις Αθήνας η αποτυχία οικτρά. Συμπέρασμα, ο αντιβενιζελισμός δεν με θέλει, με απέβαλεν εκ του μέσου του. Καλλίτερα».
Όλα έδειχναν ότι η πολιτική σταδιοδρομία του Μεταξά έφτανε στο τέλος της. Ο Βασιλιάς όμως είχε διαφορετική άποψη. Στις 9 του Μάρτη τον διορίζει υπουργό στρατιωτικών και ο δρόμος για τον Μεταξά να εγκαταστήσει την δικτατορία της 4ης Αυγούστου είχε αρχίσει ήδη.
Αμέσως μετά την επικράτηση της δικτατορίας ο Μεταξάς φτιάχνει ένα υφυπουργείο Δημοσίας Ασφάλειας στο υπουργείο Εσωτερικών. Επικεφαλής διορίζει ένα πρόσωπο αφοσιωμένο στην υπόθεση της 4ης Αυγούστου και ιδιαίτερα στον αρχηγό της. Τον Κ. Μανιαδάκης.
Σ’ αυτόν ανατέθηκε να εδραιώσει την δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Με ποιο τρόπο; Μ’ αυτόν που περιγράφει ο Σπύρος Λιναρδάτος στο βιβλίο του «4η Αυγούστου»:
«Τα βασανιστήρια που εφάρμοσαν οι χαφιέδες της αστυνομίας εναντίον των αντιπάλων του καθεστώτος, των κομμουνιστών, σοσιαλιστών, δημοκρατικών, εναντίον των πρωτοπόρων εργατών, φοιτητών, αγροτών και διανοουμένων είναι πολύ δύσκολο να περιγραφούν.
Το ρετσινόλαδο και ο πάγος ήταν από τις κυριότερες μεθόδους βασανισμού για την απόσπαση ομολογιών και δηλώσεως μετανοίας. Το βασανιστήριο του ρετσινόλαδου εφαρμοζόταν περίπου με τον παρακάτω τρόπο:
Στο τραπέζι του ανακριτή – βασανιστή υπήρχαν τρία ποτήρια, το ένα με 30 δράμια, το άλλο με 75 και το τρίτο με 100 δράμια ρετσινόλαδο. Αν ο ανακρινόμενος δεν ομολογούσε ή δεν υπέγραφε του έδιναν να πιει το πρώτο ποτήρι. Στην περίπτωση που αρνιόταν και έφερνε αντίσταση άρχιζαν το άγριο ξυλοκόπημα, το φάλαγγα ή χρησιμοποιούσαν άλλες μεθόδους βασανισμού. Ύστερα από μισή ώρα, εφόσον ο αρχιβασανιστής ανακριτής το θεωρούσε σκόπιμο, ακολουθούσε το δεύτερο στάδιο ανάκρισης και ο κρατούμενος έπινε το δεύτερο ποτήρι των 75 δραμίων. Αν η αντίσταση του κρατουμένου ήταν μεγάλη, ύστερα από ένα τετράωρο γινόταν και η τρίτη «ανάκρισις» και τον υποχρέωναν να πιει ένα ποτήρι των 100 δραμίων. Σε αυτό το διάστημα και αρκετές ώρες ύστερα από την επενέργεια του καθαρτικού, ο κρατούμενος ήταν κλεισμένος στο κελλί του και δεν του επέτρεπαν να πάει στο αποχωρητήριο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο κρατούμενος γινόταν αληθινό ράκος και το κελλί, στο οποίο τον άφηναν κλεισμένο τέσσερεις, πέντε και περισσότερες μέρες, αληθινός υπόνομος.
Το δεύτερο βασανιστήριο ήταν η στήλη πάγου. Ανάβαζαν τον κρατούμενο στην ταράτσα της Ασφάλειας και τον υποχρέωναν να καθίσει γυμνός πάνω σε μία στήλη πάγου. Το αποτέλεσμα ήταν ίδιο με του ρετσινόλαδου. Ο κρατούμενος γινόταν αληθινό ράκος. Πολλές φορές οι βασανιστές τον υποχρέωναν να κάθεται τόση πολλή ώρα πάνω στον πάγο, ώστε ορισμένοι κρατούμενοι πάθαιναν κρυοπαγήματα. Υπάρχει μάλιστα στη ζωή ένας από αυτούς που βασανίστηκαν με τη μέθοδο του πάγου: ο Χρήστος Χριστακάκης, ο οποίος υποφέρει από τις συνέπειες του φοβερού βασανιστηρίου. Άλλο βασανιστήριο ήταν το τράβηγμα των νυχιών με τσιμπίδες. Σε άλλους έβαζαν σπίρτα στα νύχια και τα άναβαν ή τους έκαιγαν το κορμί με τσιγάρο. Άλλους τους χτυπούσαν με σακκουλάκια άμμο στα πόδια.
Το ξύλο και τα βασανιστήρια γίνονταν συνήθως στην ταράτσα της Γενικής ή Ειδικής Ασφάλειας για να μην ακούγονται οι κραυγές του κρατούμενου. [...] Την εποχή εκείνη "αυτοκτόνησε" σύμφωνα με την εκδοχή της Ασφαλείας, ο χημικός Μαρουκάκης, που είχε συλληφθεί με την κατηγορία ότι ήταν υπεύθυνος του παράνομου Ριζοσπάστη. Στην πραγματικότητα τον Κ. Μαρουκάκη, αφού τον βασάνισαν φρικτά, τον έρριξαν από την ταράτσα και τον σκότωσαν. Με τον ίδιο τρόπο δολοφόνησαν και το γέρο αγωνιστή, στέλεχος της «Εργατικής Βοήθειας», [...] Βαλλιανάτο. Υπολογίζεται ότι εκτός από τις δεκάδες αγωνιστές που πέθαναν από τις κακουχίες στις φυλακές και τις εξορίες και τις εκατοντάδες που παραδόθηκαν από το ξενοκίνητο καθεστώς της 4ης Αυγούστου στους Γερμανοϊταλούς κατακτητές και εκτελέστηκαν, δώδεκα τουλάχιστον δολοφονήθηκαν στην περίοδο της 4ης Αυγούστου κατά τον ίδιο τρόπο στα διάφορα φασιστικά κάτεργα.
Γενική αρχή του καθεστώτος ήταν "σακατεύετε αλλά μη σκοτώνετε". Οι αφηνιασμένοι βασανιστές δεν μπορούσαν πάντα να συγκρατήσουν το "ζήλο" τους σε ορισμένα όρια. Έπειτα, πολλές δολοφονίες έγιναν προμελετημένα, γιατί το καθεστώς ήθελε να "ξεπαστρέψει" και μερικούς για να φοβηθούν και να "σπάζουν" ευκολότερα οι άλλοι. Σε πολλές δεκάδες φτάνουν οι πολίτες που τρελλάθηκαν, έγιναν φυματικοί ή ανάπηροι ή υπέφεραν για πολλά χρόνια ύστερα από τα βασανιστήρια».
Εδώ να συμπληρώσουμε ότι η δικτατορία του Μεταξά στηρίχτηκε από το σύνολο της αστικής τάξης και τα κόμματα της, πρώτα και καλύτερα από τους Βενιζέλους (Ελευθέριο και Σοφοκλή) και από τον Θ. Σοφούλη. Και φυσικά και από το «Λαϊκό Κόμμα» του Π. Τσαλδάρη. Επίσης μετά την κατοχή της χώρας μας από τα στρατεύματα του άξονα το μεγαλύτερο μέρος των ατόμων που στελέχωναν τον μηχανισμό της κυβέρνησης Μεταξά υπηρέτησαν πιστά τους κατακτητές.
Ο Νίκος Μπελογιάννης στο βιβλίο του "Το ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ στην ΕΛΛΑΔΑ"
Σαν σήμερα το 1936 η ελληνική ολιγαρχία με την αβάντα του ξένου κεφαλαίου, του αγγλικού κυρίως και με εκτελεστικά όργανα τον βασιλιά Γεώργιο Γλύξμπουργκ και τον Ι. Μεταξά επιβάλουν στην χώρα μας δικτατορία εξαπολύοντας άγριο διωγμό όχι μόνο στους κομμουνιστές αλλά ενάντια και σε άλλους δημοκράτες.
Αλλά ας τα πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ο Μεταξάς, ένας φιλόδοξος φασίστας και εκμεταλλευόμενος την προσωπική του σχέση με τους μασόνους (Είχε φτάσει στον τριακοστό βαθμό της μασονίας. Ανήκε στην Στοά «Ησίοδος», στην οποία είχε διατελέσει «σεβάσμιος»), βρέθηκε σύντομα στα ανώτατα στάδια της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
Με τις πλάτες του Βασιλιά πάει στην Γερμανία και ολοκληρώνει τις σπουδές του στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου.
Το σαράκι της πολιτικής τον οδηγεί να φτιάξει το κόμμα των Ελευθεροφρόνων το οποίο όμως δεν μπόρεσε ποτέ να βρει λαϊκά ερείσματα. Στις τελευταίες που πήρε μέρος το 1936 έλαβε μόνο 50.137 ψήφους.
Η απελπισία του ήταν μεγάλη βλέποντας τα όνειρα του να γκρεμίζονται. Στο ημερολόγιο του έγραψε: «Εκλογαί. Από χθες είχα την διαίσθησιν της αποτυχίας. Ερημιά σπιτιού. Κέντρον, χαλαρότης, μόνον οι πιστοί Κεφαλλήνες. Καμία εκδήλωσις έξω. Σήμερον επίσης, παρ' όλας τας ελπίδας οικείων και φίλων. Νύκτα εξεδηλώθη πλήρως η αποτυχία. Παντού. Εξαιρέσεις Ηλείας και Μεσσηνίας και εκεί μόνον κάτι. Εις Κεφαλληνίαν η επιτυχία όχι πλήρης. Εις Αθήνας η αποτυχία οικτρά. Συμπέρασμα, ο αντιβενιζελισμός δεν με θέλει, με απέβαλεν εκ του μέσου του. Καλλίτερα».Όλα έδειχναν ότι η πολιτική σταδιοδρομία του Μεταξά έφτανε στο τέλος της. Ο Βασιλιάς όμως είχε διαφορετική άποψη. Στις 9 του Μάρτη τον διορίζει υπουργό στρατιωτικών και ο δρόμος για τον Μεταξά να εγκαταστήσει την δικτατορία της 4ης Αυγούστου είχε αρχίσει ήδη.
Αμέσως μετά την επικράτηση της δικτατορίας ο Μεταξάς φτιάχνει ένα υφυπουργείο Δημοσίας Ασφάλειας στο υπουργείο Εσωτερικών. Επικεφαλής διορίζει ένα πρόσωπο αφοσιωμένο στην υπόθεση της 4ης Αυγούστου και ιδιαίτερα στον αρχηγό της. Τον Κ. Μανιαδάκης.
Σ’ αυτόν ανατέθηκε να εδραιώσει την δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Με ποιο τρόπο; Μ’ αυτόν που περιγράφει ο Σπύρος Λιναρδάτος στο βιβλίο του «4η Αυγούστου»:
«Τα βασανιστήρια που εφάρμοσαν οι χαφιέδες της αστυνομίας εναντίον των αντιπάλων του καθεστώτος, των κομμουνιστών, σοσιαλιστών, δημοκρατικών, εναντίον των πρωτοπόρων εργατών, φοιτητών, αγροτών και διανοουμένων είναι πολύ δύσκολο να περιγραφούν.
Το ρετσινόλαδο και ο πάγος ήταν από τις κυριότερες μεθόδους βασανισμού για την απόσπαση ομολογιών και δηλώσεως μετανοίας. Το βασανιστήριο του ρετσινόλαδου εφαρμοζόταν περίπου με τον παρακάτω τρόπο:
Στο τραπέζι του ανακριτή – βασανιστή υπήρχαν τρία ποτήρια, το ένα με 30 δράμια, το άλλο με 75 και το τρίτο με 100 δράμια ρετσινόλαδο. Αν ο ανακρινόμενος δεν ομολογούσε ή δεν υπέγραφε του έδιναν να πιει το πρώτο ποτήρι. Στην περίπτωση που αρνιόταν και έφερνε αντίσταση άρχιζαν το άγριο ξυλοκόπημα, το φάλαγγα ή χρησιμοποιούσαν άλλες μεθόδους βασανισμού. Ύστερα από μισή ώρα, εφόσον ο αρχιβασανιστής ανακριτής το θεωρούσε σκόπιμο, ακολουθούσε το δεύτερο στάδιο ανάκρισης και ο κρατούμενος έπινε το δεύτερο ποτήρι των 75 δραμίων. Αν η αντίσταση του κρατουμένου ήταν μεγάλη, ύστερα από ένα τετράωρο γινόταν και η τρίτη «ανάκρισις» και τον υποχρέωναν να πιει ένα ποτήρι των 100 δραμίων. Σε αυτό το διάστημα και αρκετές ώρες ύστερα από την επενέργεια του καθαρτικού, ο κρατούμενος ήταν κλεισμένος στο κελλί του και δεν του επέτρεπαν να πάει στο αποχωρητήριο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο κρατούμενος γινόταν αληθινό ράκος και το κελλί, στο οποίο τον άφηναν κλεισμένο τέσσερεις, πέντε και περισσότερες μέρες, αληθινός υπόνομος.
Το δεύτερο βασανιστήριο ήταν η στήλη πάγου. Ανάβαζαν τον κρατούμενο στην ταράτσα της Ασφάλειας και τον υποχρέωναν να καθίσει γυμνός πάνω σε μία στήλη πάγου. Το αποτέλεσμα ήταν ίδιο με του ρετσινόλαδου. Ο κρατούμενος γινόταν αληθινό ράκος. Πολλές φορές οι βασανιστές τον υποχρέωναν να κάθεται τόση πολλή ώρα πάνω στον πάγο, ώστε ορισμένοι κρατούμενοι πάθαιναν κρυοπαγήματα. Υπάρχει μάλιστα στη ζωή ένας από αυτούς που βασανίστηκαν με τη μέθοδο του πάγου: ο Χρήστος Χριστακάκης, ο οποίος υποφέρει από τις συνέπειες του φοβερού βασανιστηρίου. Άλλο βασανιστήριο ήταν το τράβηγμα των νυχιών με τσιμπίδες. Σε άλλους έβαζαν σπίρτα στα νύχια και τα άναβαν ή τους έκαιγαν το κορμί με τσιγάρο. Άλλους τους χτυπούσαν με σακκουλάκια άμμο στα πόδια.
Το ξύλο και τα βασανιστήρια γίνονταν συνήθως στην ταράτσα της Γενικής ή Ειδικής Ασφάλειας για να μην ακούγονται οι κραυγές του κρατούμενου. [...] Την εποχή εκείνη "αυτοκτόνησε" σύμφωνα με την εκδοχή της Ασφαλείας, ο χημικός Μαρουκάκης, που είχε συλληφθεί με την κατηγορία ότι ήταν υπεύθυνος του παράνομου Ριζοσπάστη. Στην πραγματικότητα τον Κ. Μαρουκάκη, αφού τον βασάνισαν φρικτά, τον έρριξαν από την ταράτσα και τον σκότωσαν. Με τον ίδιο τρόπο δολοφόνησαν και το γέρο αγωνιστή, στέλεχος της «Εργατικής Βοήθειας», [...] Βαλλιανάτο. Υπολογίζεται ότι εκτός από τις δεκάδες αγωνιστές που πέθαναν από τις κακουχίες στις φυλακές και τις εξορίες και τις εκατοντάδες που παραδόθηκαν από το ξενοκίνητο καθεστώς της 4ης Αυγούστου στους Γερμανοϊταλούς κατακτητές και εκτελέστηκαν, δώδεκα τουλάχιστον δολοφονήθηκαν στην περίοδο της 4ης Αυγούστου κατά τον ίδιο τρόπο στα διάφορα φασιστικά κάτεργα.Γενική αρχή του καθεστώτος ήταν "σακατεύετε αλλά μη σκοτώνετε". Οι αφηνιασμένοι βασανιστές δεν μπορούσαν πάντα να συγκρατήσουν το "ζήλο" τους σε ορισμένα όρια. Έπειτα, πολλές δολοφονίες έγιναν προμελετημένα, γιατί το καθεστώς ήθελε να "ξεπαστρέψει" και μερικούς για να φοβηθούν και να "σπάζουν" ευκολότερα οι άλλοι. Σε πολλές δεκάδες φτάνουν οι πολίτες που τρελλάθηκαν, έγιναν φυματικοί ή ανάπηροι ή υπέφεραν για πολλά χρόνια ύστερα από τα βασανιστήρια».
Εδώ να συμπληρώσουμε ότι η δικτατορία του Μεταξά στηρίχτηκε από το σύνολο της αστικής τάξης και τα κόμματα της, πρώτα και καλύτερα από τους Βενιζέλους (Ελευθέριο και Σοφοκλή) και από τον Θ. Σοφούλη. Και φυσικά και από το «Λαϊκό Κόμμα» του Π. Τσαλδάρη. Επίσης μετά την κατοχή της χώρας μας από τα στρατεύματα του άξονα το μεγαλύτερο μέρος των ατόμων που στελέχωναν τον μηχανισμό της κυβέρνησης Μεταξά υπηρέτησαν πιστά τους κατακτητές.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




